Hanneke

Lieve Hanneke,
Vandaag hebben wij niet alleen herinneringen opgehaald maar hebben we ook heel veel mooie herinneringen mogen zien. We hebben geluisterd naar prachtige verhalen over jou en geluisterd naar verhalen die jij zelf, samen met jouw dochter, zo mooi nog op papier hebt gezet. Ik vond het enorm bijzonder dat ik hier bij mocht zijn. Ik heb het altijd erg fijn gevonden om met je te Body Balancen en om daarna nog ons kopje thee te drinken, gezellig met een klein doch erg fijn groepje dames bij elkaar. Je was lief, spontaan, grappig en ook zo ontzettend enthousiast. Ik ben blij dat ik jou heb mogen kennen. Dag, lieve Hanneke. Heel veel liefs. Renate

Beste Frans, Marleen, Heleen en Esther,

Onze herinnering aan Hanneke begint met de kennismaking met elkaar in juni 2015 t.g.v. Esther's verjaardag. Dit n.a.v. het feit dat Esther en Jelmer een relatie met elkaar hadden gekregen.
Hanneke hebben we leren kennen als een lieve, creatieve vrouw. Daarbij had ze een groot hart voor de zorg, mede omdat ze gedurende haar werkzame leven nauw betrokken is geweest bij de kraamzorg.
Door de jaren heen die na 2015 volgden hebben we een vriendschappelijke band met elkaar gekregen.
Wat een hartverscheurend beleven is het dan ook dat door Hanneke's plots overlijden aan het aardse, fysieke verbonden zijn met haar een bruut einde is gekomen. Verbonden als we met elkaar waren juist ook door de geboorte van Twan, onze gezamenlijke kleinzoon op 29 mei 2025.
Een dag na Twan's geboorte bezochten Jolanda en ik een koorconcert in Tivoli-Vredenburg in Utrecht. Dit concert stond onder leiding van de in de korenwereld heel beroemde Amerikaanse componist en dirigent Eric Whitacre. Juist op die avond werd zijn meerstemmig koorwerk 'The Seal Lullaby'
uitgevoerd. Zoals wij het mochten beleven een wiegelied voor ons nieuwe kleinkind Twan. Dit beleven hebben we die avond via Whatsapp ook met Hanneke gedeeld. De melodieuze kleurrijke koorklanken van dit werk zullen voor altijd de verbinding met Twan, ons en Hanneke in herinnering roepen.

Frans, Marleen, Heleen en Esther: Dat de mooie herinneringen aan Hanneke jullie en ons uiteindelijk tot enige troost mogen zijn.

Jurrien en Jolanda,
Almelo, 18 februari 2025

Lieve Hanneke,

En dan opeens ben je er niet meer.
10 jaar hebben we elkaar gekend.
10 jaar hebben we veel gedeeld, hard gewerkt, hard gelachen en genoten.
- Nooit meer wekelijks (vanaf 2019!) een appje – woensdag Hanneke dag in plaats van gehaktdag.
- Nooit meer gezellig bijkletsen over alles wat los en vast zit
- Nooit meer gezellig podwalks doen – die ik door jou heb leren kennen
- Nooit meer Paleis het Loo – zo van genoten samen
- Nooit meer afspreken bij de Zwarte Silo en vandaaruit wandelend in weer en wind naar het centrum van Deventer
- Nooit meer Downies en Brownies
- Nooit meer kletsen over crea bea dingen
- En nog zoveel nooit meer met het bijzondere, lieve, creatieve en fijn mens dat je was…….

Jouw lijfspreuk is me altijd bij gebleven is: ALS HET NIET GAAT ZOALS HET MOET, DAN MOET HET MAAR ZOALS HET GAAT. Toepasbaar tot het laatst…. Regie nemen over alles wat je doet.

Lieve Hanneke, ik wil je ontzettend bedanken voor alles wat je voor me betekend hebt. Dankbaar voor alles wat je me geleerd hebt. Dankbaar dat ik je heb mogen leren kennen.
Het was een voorrecht en een feestje.

Lieve familie, heel veel sterkte in de komende tijd. Houd elkaar goed vast.

Kussies van Tanja

De dag dat we het bericht van het overlijden van Hanneke kregen, zijn we naar de begraafplaats geweest.
Daar zagen we bij de ingang dit herdenkingsmonumetje staan.
Dit emotioneerde ons allebei enorm en moesten gelijk aan Hanneke denken. Want Hanneke was een mooi mens.
Dat bleek al in de moeilijke periode dat mijn broer Chris ziek was. Veel van de vrienden van Chris konden de situatie niet aan en kwamen niet meer bij hem op bezoek. Hanneke is tot het laatst bij hem gebleven. Dat heeft ons gezin en met name mijn moeder als zeer bijzonder ervaren. Op jeugdige leeftijd al die keuze maken getuigd ervan dat ze een krachtig en prachtig mens was.
Het contact met ons is altijd gebleven. Dat was heel fijn.
Voor ons trouwen maakte Hanneke dit schilderijtje voor ons. 2 Vogeltjes die uitvliegen, daar had ze enorme lol om. Het schilderijtje is steeds met ons mee verhuisd en kreeg in elk huis een nieuwe plek.
De laatste jaren was het contact weer wat intensiever. We konden samen genieten van de verhalen over onze kinderen en kleinkinderen, maar we konden ook onze zorgen delen.
Hanneke is voor altijd in ons hart en we zullen haar nooit vergeten. We gaan haar missen.
Zoals Hanneke haar apjes eindigde, zeggen wij nu ook:
Kussies, Willem en Herna.

Het oogstfeest bij het Natuurhus in september 2025.

Dit is een voorbeeld van Hannekes creativiteit, een compilatie van onze gezamenlijke opdracht om de bloemen in de tuin van het Natuurhus weer te geven. Dit deed ze met een onlangs aangeschafte app PRO Create. Hanneke je gaf ons inspiratie. We zullen je missen als warm en creatief mens.
Het schildersclubje van het Nivon.

Voor sommige 'Hans' maar meestal voor ons 'Franneke', want het was ondenkbaar om over jullie als twee aparte mensen te denken!
Verschillende herinneringen, maar één blinkt uit, want het was zó bijzonder/ bizar.....Het vingertje van dochtertje, Léoni, was tussen de deur naar de tuin gekomen en het was duidelijk een bezoek aan het ziekenhuis waard. Maar het Elisabeth Ziekenhuis verderop in de Hofkampstraat was recent dicht gegaan en een nieuwe streekziekenhuis was geopend in een buitenwijk van Almelo. Ik had geen rijbewijs en mijn man was nog niet terug van zijn werk. Dus nadat Hanneke mij had geholpen het vingertje in plastic met ijsklontje te wikkelen, hebben wij mijn zoon, Joshua, bij Frans achtergelaten, en heeft Hanneke mij en Léoni naar het streekziekenhuis gereden. Er waren nog geen borden die wezen waar wij zouden moeten parkeren, dus heeft Hanneke zo dichtbij het gebouw mogelijk geparkeerd. Toen hebben wij een ingang gevonden en kwamen uiteindelijk bij een soort Receptie. Wij moesten de 'borden' naar EHBO volgen. Deze 'borden' waren stukken van kartonnen dozen met markerpen. Uiteindelijk kwamen wij bij een wachtruimte. Het leek allemaal zo verlaten, maar er kwam een verpleegster aan en zij vroeg om een verwijsbrief van de huisarts. Hanneke nam het woord en legde uit wat er aan de hand was, maar de verpleegster wilde tóch het vingertje zélf zien, want "het lijkt altijd erger dan het is". Wij hebben het vingertje héél voorzichtig uit de 'verpakking' los gemaakt. De verpleegster trok een geschrokken gezicht en holde weg om een plastischchirurg te roepen. Dankzij Hanneke werd het makkelijk om 'cool, calm en collected' te blijven, ondanks de rare situatie waarin het ziekenhuis duidelijk niet echt klaar was en het veel langer duurde om bij hulp te komen. Dat was niet gelukt met een 'gewone' buurvrouw, maar met lieve Hanneke wél. Dankzij Frans, heeft Joshua de schrik óók overleefd.

Beste familie van Hanneke,

Gecondoleerd met het overlijden van jullie Hanneke.
Jullie geliefde vrouw, moeder en oma.

Als collega heb ik meer dan warme herinneringen aan haar.
Haar stem, 'rebelse uitspraken', drive, enthousiasme en fijne persoonlijkheid.

Wat zullen jullie haar gaan missen.

Sterkte.

Hartelijke groet,
Ina Snippe - Alkema

Lieve familie,

Gecondoleerd met het overlijden van Hanneke.

Namens mij persoonlijk een bericht voor jullie. Persoonlijk heb ik Hanneke nooit gekend dus wij delen persoonlijk geen verhalen. Wel hoor ik haar naam met regelmaat in verbinding met de mooie initiatieven die zij altijd met veel inspiratie en creativiteit heeft gedeeld en opgepakt. Dat zegt veel.

Haar nalatenschap leeft voort binnen Naviva. ????

Heel veel sterkte en steun voor elkaar en bewaar alle mooie herinneringen in jullie hart!

Claudia Kuijer
Directeur Naviva

Lieve Hanneke,

Slim, trots, vrolijk, creatief en betrokken. Zomaar wat woorden die direct in mij naar boven komen als ik denk aan mijn lieve schoonmoeder en oma van onze Twan. De lijst had nog veel langer kunnen zijn.

Altijd een berichtje bij bijzondere gebeurtenissen, een verjaardag of gewoon zomaar. Altijd was je op de hoogte en betrokken bij je familie en daarbuiten. Bijzondere filmpjes met poppenkasten om iemand te feliciteren, het typeert jouw creativiteit.

Slim, je hield er van om tot het laatst toe te blijven leren en stimuleerde ons om altijd nieuwsgierig te blijven en te leren. Onze vriendenreeks op Duolingo, waar jij nog wel het meest actief op was met allerlei verschillende talen, zal voor altijd blijven staan op 55….

Trots op wat je bereikt hebt in het leven, qua werk, op je dochters, op je kleinkinderen. Je vertelde er graag over.

Hoe onwerkelijk het ook is en zal blijven, we zullen het helaas met jouw verhalen in onze mooie herinneringen aan je moeten doen. Er zullen geen nieuwe meer bij komen. Dat doet pijn maar tegelijk ben ik dankbaar. Dankbaar met een schoonmoeder als jij.

En dankbaar voor en namens onze Twan, die zo’n lieve oma heeft mogen hebben. Ik herinner mij nog dat je aan kwam lopen samen met Frans ‘s ochtends vroeg in een lege ziekenhuisgang op hemelvaartsdag. Wat keek je blij en je kon niet wachten om met ons naar de kamer te lopen waar Twan en Esther op je wachtte.

Alle fijne mooie herinneringen. Het hadden er nog veel meer moeten worden! Helaas heeft het niet zo mogen zijn en blijft er een leegte achter. Wat zullen we je missen! Je stem, je knuffel, een kus. De rode stoel blijft leeg…

Ontzettend dankbaar en vrolijk zoals jij tot op het laatst nog was als ik bij je langs kwam, zo zal ik aan je terug denken en je herinneren. We zullen jouw verhalen blijven doorvertellen en je creativiteit proberen door te geven aan onze en jouw Twan!

Fysiek blijft er een plaats leeg, maar in gedachten zul je altijd bij ons blijven.

Hanneke, je was een ontzettend lieve schoonmoeder. Bedankt voor alles wat je ons gegeven en geleerd hebt!

Kus, Jelmer

My main memory of Hanneke is simple but always makes me smile. I was on a campsite with Heleen and some friends. Heleen said her parents would come by to say hi. In my memory Hanneke and Frans appeared by wrestling their way out of some bushes ! It was so spontaneous and funny. I thought they were so happy and looked so adventurous appearing that way. And besides that I know well what Hanneke means for Heleen. I have heard all the stories. I am thoroughly inspired by Hanneke’s example which I have had the pleasure of knowing through her incredible and wonderfully sensitive daughter’s eyes. Hanneke, a strong, funny, deeply caring and wise woman ???? Heleen and I must return to Bere Island in Ireland, to make more memories in Hanneke’s name. Much love for all the family! Chloe xx